Opakowania, kontenery i jednostki transportowe

Opakowanie cylindryczne o dnie płaskim lub wypukłym, wykonane z metalu, tektury, tworzywa sztucznego, sklejki lub z innego odpowiedniego materiału.

Naczynie ciśnieniowe o pojemności wodnej nie większej niż 150 litrów.

Zbiornik wraz z jego wyposażeniem obsługowym i konstrukcyjnym. Użyte samodzielnie określenie obejmuje kontenery-cysterny, cysterny przenośne, cysterny odejmowalne i cysterny stałe, w tym cysterny stanowiące elementy pojazdów-baterii lub MEGC.

Duży pojemnik do przewozu luzem: przenośne opakowanie sztywne lub elastyczne, inne niż określone w dziale 6.1, o pojemności nie większej niż 3 m³, wykonane w sposób umożliwiający manipulację zmechanizowaną i odporne na obciążenia występujące przy manipulowaniu i w przewozie.

Ponumerowana instrukcja (serie P, R, IBC, LP) wyszczególniająca typy opakowań pojedynczych, kombinowanych, DPPL lub opakowań dużych dopuszczonych dla pozycji wykazu towarów niebezpiecznych.

Pojazd drogowy, wagon, kontener, kontener-cysterna, cysterna przenośna lub MEGC.

Kontener lotniczy albo paleta lotnicza wraz z siatką, tworzące jedną jednostkę ładunkową w przewozie lotniczym. Towary niebezpieczne załadowane w jednostkowym urządzeniu ładunkowym muszą być wskazane w powiadomieniu kapitana.

Ładunek pełnokontenerowy to kontener wykorzystywany przez jednego nadawcę dla jednej przesyłki; ładunek niepełnokontenerowy to kontener, w którym konsoliduje się przesyłki kilku nadawców, co wymaga sprawdzenia segregacji między wszystkimi towarami sztauowanymi w tej jednostce.

Opakowanie, które nie wymaga żadnego opakowania wewnętrznego do pełnienia funkcji zawierania podczas przewozu.

Opakowanie specjalne, w którym umieszcza się uszkodzone, wadliwe, nieszczelne lub niezgodne z wymaganiami sztuki przesyłek z towarami niebezpiecznymi albo towary niebezpieczne, które się rozsypały lub wyciekły, przeznaczone do przewozu w celu ich odzyskania lub utylizacji.

Zestaw opakowań stosowany dla celów przewozowych, składający się z jednego lub kilku opakowań wewnętrznych umieszczonych w opakowaniu zewnętrznym, zgodnie z wymaganiami podanymi w 4.1.1.5.

Opakowanie, które wcześniej zawierało towary niebezpieczne, jest próżne i nieoczyszczone oraz pozostaje objęte przepisami mającymi zastosowanie do ostatnio przewożonych towarów.

Opakowanie, które podczas przewozu wymaga zastosowania opakowania zewnętrznego.

Osłona stosowana (w przypadku materiału promieniotwórczego przez jednego nadawcę) w celu umieszczenia w niej jednej lub większej liczby sztuk przesyłek i utworzenia jednostki łatwiejszej do manipulowania i układania podczas przewozu.

Opakowanie składające się z opakowania zewnętrznego i naczynia wewnętrznego, zbudowane w taki sposób, aby po złożeniu naczynie wewnętrzne i opakowanie zewnętrzne tworzyły zintegrowane opakowanie; jako takie jest ono napełniane, magazynowane, przewożone i opróżniane.

Pakowanie dwóch lub więcej różnych towarów niebezpiecznych w to samo opakowanie zewnętrzne, gdy jest to dozwolone przez mające zastosowanie przepisy dotyczące pakowania razem.

Końcowy produkt operacji pakowania, składający się z opakowania, opakowania dużego lub DPPL wraz z ich zawartością, przygotowany do wysyłki.

Masa brutto zapakowanego kontenera uzyskana przez zważenie kontenera albo przez zważenie jego zawartości i dodanie tary, którą nadawca musi zweryfikować i przekazać przed załadowaniem kontenera na statek, zgodnie z wymaganiem Konwencji SOLAS.