Φορτωτική για επικίνδυνα εμπορεύματα

Δύο έγγραφα που περιγράφουν το ίδιο φορτίο

Μια οδική μεταφορά επικίνδυνων εμπορευμάτων απαιτεί δύο έγγραφα που αφορούν το ίδιο αντικείμενο: τη φορτωτική, που αποτελεί τη σύμβαση, και το έγγραφο μεταφοράς του 5.4.1 της ADR, που περιγράφει τι μεταφέρεται με τους όρους του κανονισμού. Η χωριστή έκδοσή τους είναι αυτό που προκαλεί την κλασική ασυμφωνία στον αριθμό των κόλων μεταξύ του ενός και του άλλου.

Το DGAssistant εκδίδει και τα δύο από την ίδια αποστολή. Τα εμπορεύματα περιγράφονται μία φορά, με τον αριθμό UN, την κατάλληλη ονομασία αποστολής, την κλάση, την ομάδα συσκευασίας και τον κωδικό περιορισμού σήραγγας, και αυτή η περιγραφή περνά και στα δύο έγγραφα.

Τι προσθέτει το έγγραφο ADR

Το έγγραφο μεταφοράς φέρει τις ενδείξεις που απαιτεί ο κανονισμός για κάθε περίπτωση και η εφαρμογή αποφασίζει ποιες εφαρμόζονται:

• Εξαίρεση του 1.1.3.6 της ADR με το ακριβές σύνολο μονάδων όταν το φορτίο παραμένει κάτω από το όριο των 1 000.
• Ο πλέον περιοριστικός κωδικός περιορισμού σήραγγας όλων όσων μεταφέρονται, που είναι αυτός που καθορίζει τη διαδρομή.
• Περιορισμένες και εξαιρούμενες ποσότητες, κενές ακάθαρτες συσκευασίες, ουσίες επικίνδυνες για το περιβάλλον και ουσίες σε υψηλή θερμοκρασία.
• Τεχνικές ονομασίες των εμπορευμάτων που τις απαιτούν και η μνεία της αρμόδιας αρχής όταν το απαιτεί η καταχώριση.

Ένα σύνολο εγγράφων για τον οδηγό

Το έγγραφο ADR συνοδεύει τη φορτωτική ως συνημμένο, ώστε ο οδηγός να φέρει ένα σύνολο εγγράφων και όχι δύο, και ο έλεγχος να βρίσκει και τα δύο ταυτόχρονα.

Εάν το φορτίο αλλάξει πριν από την αναχώρηση, η φορτωτική εκδίδεται εκ νέου με τα εμπορεύματα όπως πραγματικά είναι και η προηγούμενη εκδοχή διατηρείται, ώστε να μπορεί να αποδειχθεί τι είχε εκδοθεί σε κάθε στιγμή.

Δείτε επίσης το έγγραφο μεταφοράς ADR και τον οδηγό για τις φορτωτικές.